แดชบอร์ดนี้ประเมิน อัตราการตื้นเขินจากตะกอนทับถม (shoaling rate) รายเซลล์ ด้วยวิธีสถิติที่ทนต่อข้อมูลจำนวนรอบน้อย ดังนี้
นิยาม
คิดด้วย ความลึกใต้ระดับน้ำลงต่ำสุด (LLW) เป็นค่าบวก และกำหนดว่า shoaling rate เป็นบวก = ท้องน้ำตื้นขึ้น = ตะกอนทับถม
ระเบียบวิธี (methodology)
- ปรับ datum ให้ตรงกันทุกรอบก่อน — ถ้าไม่ทำจะได้อัตราปลอมที่มาจากความต่างของ datum ล้วน ๆ
- วางลงกริดร่วม 10 ม. โดยใช้ ค่ามัธยฐานของจุดในเซลล์ ไม่ interpolate ข้ามช่องว่าง (ตรงไหนไม่มีข้อมูลจริงให้เว้นว่าง)
- หาอัตรารายเซลล์ด้วย Theil–Sen = มัธยฐานของความชันจากทุกคู่รอบสำรวจ (ไม่ใช่ least-squares)
- รายงานความไม่แน่นอน ด้วย IQR ของความชัน (rate_spread) — ค่ากว้าง = เซลล์นั้นยังเชื่อไม่ได้ ควรไปวัดซ้ำ
- ตัดรอบก่อนการขุดลอกออก แล้วใช้เฉพาะช่วงหลังขุดล่าสุด (การ regress ข้ามเหตุการณ์ขุดจะเพี้ยน)
- พยากรณ์: เวลาที่เหลือ = (ความลึกปัจจุบัน − ระดับออกแบบ) ÷ rate · ปริมาตรขุด = Σ (พื้นที่เซลล์ × ความหนาตะกอน) เฉพาะเซลล์ที่ตื้นกว่าออกแบบ
ทำไมใช้ Theil–Sen แทน least-squares
ข้อมูลหยั่งน้ำร่องนำร่องมักซ้ำแค่ 3–4 รอบ น้อยเกินกว่าจะเชื่อ R² ของ OLS — Theil–Sen ทนต่อรอบที่เพี้ยน (datum ผิด หรือมีขุดลอกแอบคั่น) ไม่ให้รอบเดียวลากผลทั้งชุด
ขอบเขต: สถิติทุกตัวคิดเฉพาะ เขตร่องถึง Toe ตามแบบ LandXML · ระดับออกแบบ = Profile Grade ก้นร่อง 10.0 ม. (LLW)
สถานะทางวิชาการ: ผลจากวิธีนี้ใช้เป็น เครื่องมือคัดกรอง/ช่วยตัดสินใจ (screening & decision support) เพื่อชี้เป้าว่าควรไปหยั่งน้ำซ้ำตรงไหน — ไม่ใช้แทนการหยั่งน้ำที่ผ่าน QC ตาม IHO S-44 Ed.6 (ค่า TVU/THU ต้องมาจากการวัดจริง)
⚠ สถานะข้อมูลปัจจุบัน
ขณะนี้มีข้อมูล
สำรวจจริงเฉพาะปี 2566 (ก่อน–หลังขุด) เท่านั้น · ตัวเลขปี
2567–2570 เป็นค่าคาดการณ์จากโมเดล ~100 มม./ปี
ยังไม่ใช่ผลสำรวจจริง · การคำนวณ Theil–Sen รายเซลล์ของจริง
รออยู่จนกว่าจะได้ข้อมูลสำรวจปีเก่าจากหน่วยงานขุดลอก (ต้องมีหลายรอบต่างเวลา) เมื่อได้แล้วจะแทนที่ค่าคาดการณ์ด้วยผลจริงทันที